UWAGA! Nasza strona internetowa wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci komfortu przy przeglądaniu serwisu i korzystania z dostępnych usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz w dowolnym momencie zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o sposobie ich użycia.

Dowiedz się więcej o polityce cookies.Zamknij

Nowa wersja
JPK_VAT

OD 01 STYCZNIA 2018 ROKU

Więcej

Od 01.10.2017 w ofercie naszej firmy!

Więcej

Nowy wymiar integracji
ze sklepem internetowym!

Sprawdź co potrafi!

Więcej

Zapisz się
do naszego newslettera i zyskaj

darmowe godziny serwisowe!

Więcej

Wyjątkowa oferta
dla biur rachunkowych.

Zadzwoń i dowiedz się więcej!

Twoja firma potrzebuje pomocy
przy Systemie Symfonia?

Zadzwoń do nas!

Profesjonalne doradztwo,
wdrożenia oraz opieka serwisowa
na najwyższym poziomie.

Zaufaj najlepszym!

Aktualności

2017-12-04

Jak zmniejszyć ryzyko związane z wdrożeniem systemu ERP na przykładzie Sage X3

Wdrożenie systemu ERP to dla organizacji strategiczna zmiana. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że 50 do 80% wdrożeń rozwiązań IT dla biznesu kończy się niepowodzeniem, znaczenia nabiera kwestia zabezpieczenia firmy przed fiaskiem projektu. Doskonałym zabezpieczeniem może być system Sage X3. Jak to zrobić i na co zwracać uwagę przy implementacji ERP?

 

Dla firm, które już wykorzystują ERP, oczywiste jest, że bez tego systemu prowadzenie biznesu jest niemożliwe. Z kolei dla organizacji, które po okresie rozwoju dojrzały do wdrożenia pierwszego zintegrowanego rozwiązania, ERP jest jednym z niezbędnych środków, które w kolejnych latach mają je wynieść na jeszcze wyższy poziom. W obu przypadkach projekt wdrożeniowy obarczony jest dużym ryzykiem. Jak zatem je zniwelować?

 

1.    Dobrze określ potrzebę

O ile względnie łatwo jest określić potrzeby w stosunku do prostych aplikacji czy rozwiązań, w przypadku systemu ERP mówimy o oczekiwaniach szerokiej grupy użytkowników – poczynając od kadry zarządzającej, przez szefów pionów, po pracowników operacyjnych w różnych obszarach działania firmy. Najczęściej potrzeby te nie są spójne, a niekiedy mogą być wzajemnie sprzeczne. Jeśli system ma rzeczywiście wspierać firmę w jej rozwoju, nie może być wdrażany pod kątem oczekiwań wybranych użytkowników – niezależnie od tego, czy jest to sam zarząd czy grupa skupiona wokół inicjatora projektu (np. CIO). Dlatego na etapie formułowania potrzeb ważne jest spełnienie dwóch warunków:

  • współpraca w organizacji dla właściwego określenia oczekiwań – zarówno między działami firmy, jak i w jej hierarchii (w pionach między managerem a użytkownikami operacyjnymi) – o zespole projektowym piszemy nieco dalej,
  • współpraca z dostawcą systemu już na etapie analizy wstępnej przed wdrożeniem.

Szczególnie istotne wydaje się zaproszenie dostawcy ERP do rozmów o doprecyzowaniu potrzeb. Na tym etapie liczy się doświadczenie dostawcy, projekty zrealizowane w firmach  podobnych pod względem skali, charakteru wyzwań czy branży. Dostawca powinien mieć kompetencje, które pozwalają przełożyć oczekiwania użytkowników na rezultaty biznesowe oraz specyfikację funkcjonalną systemu. Takim rozwiązaniem jest Sage X3.

 

2.    Stwórz interdyscyplinarny zespół wdrożeniowy

To jeden z czynników (choć wcale nie gwarant) zwiększających szanse na staranne rozpoznanie potrzeb użytkowników reprezentujących całą organizację. Dlaczego zespół powinien być interdyscyplinarny? Ponieważ organizacja to struktura złożona i do oceny potrzeb, ryzyka oraz celów biznesowych nie wystarczy jeden specjalista. W zespole powinien być ktoś, kto pełni rolę przywódcy technologicznego – osoba z działu IT – jednak nie powinna ona zdominować pozostałych osób, które troszczą się o to, by przyszłe rozwiązanie wspierało funkcje biznesowe. A zatem w zespole powinni być specjaliści rozumiejący biznes we wszystkich obszarach, zidentyfikowani z firmą, otwarci na współpracę zarówno z zarządem, z pracownikami operacyjnymi, jak i z dostawcą systemu. Grupa ta powinna współpracować z zespołem wdrożeniowym powołanym przez dostawcę. Właśnie taką metodą pracuje się przy wdrażaniu sytemu Sage X3.

 

3.    Zainwestuj w analizę przed wdrożeniem

Jednym z elementów ryzyka w projektach ERP jest przekonanie kadry zarządzającej lub inicjatora projektu o samodzielnej możliwości określenia potrzeb całej firmy. Postawy „ja wiem najlepiej, co jest słuszne i wiem, jak ma działać system” zazwyczaj nie wieńczy sukces. Jest ona tym bardziej zgubna, im większy i bardziej złożony jest projekt. Dostawca systemu nie powinien akceptować takiej sytuacji, by wdrażać system bez dokonania analizy przedsiębiorstwa, jedynie na podstawie przekonań i scenariusza opracowanego przez klienta, nawet jeśli scenariusz ten nakreśli samodzielnie zespół wdrożeniowy klienta. Analiza wykonana przez dostawcę jest szansą na optymalizację firmy przy okazji wdrożenia ERP. Wchodzi bowiem głęboko w procesy biznesowe, konfrontując stan obecny, z prezentowaną przez firmę wizją, oczekiwaniami i celami biznesowymi. Właśnie na tym etapie bezcenne jest doświadczenie dostawcy, które wykorzystane mądrze przyniesie firmie znaczne oszczędności – na etapie wdrożenia i później, kiedy przez lata będzie użytkować optymalne, efektywne rozwiązanie. Dlatego warto korzystać z usług sprawdzonych i doświadczonych dostawców, jakim jest dostawca Sage X3. 

 

4.    Zainwestuj w zarządzanie zmianą

Jak już wspomniano, wdrożenie ERP to strategiczna zmiana, do której organizację należy odpowiednio przygotować – ze wszystkimi cechami charakterystycznymi dla zarządzania zmianą, czyli fazami wyparcia i oporu, które pojawiają się na początku. Tu kluczową sprawą jest poparcie projektu przez kadrę zarządzającą oraz zadbanie o profesjonalną komunikację wewnętrzną w ramach projektu. Warto pamiętać, że również na etapie zarządzania zmianą, kiedy w grę wchodzą kompetencje miękkie, bardzo pomocny może być dostawca wspierający proces zmiany.

 

5.    Wybierz metodykę – najlepszą dla Twojej firmy

Dostawcy systemów ERP zazwyczaj proponują własne i sprawdzone metody prowadzenia projektów. Warto pamiętać, że obecnie inżynieria IT dysponuje naprawdę szerokim wachlarzem możliwości, które można dopasować do potrzeb i sytuacji konkretnej firmy. Trudno generalizować w zakresie doboru metody wdrażania ERP, ważne jest jednak, by wybierać te, które w jak najmniejszym stopniu destabilizują organizację. Tak właśnie dzieje się przy implementacji systemu Sage X3.

Równie ważne jest tempo projektu: jak szybko w trakcie projektu można wykorzystywać kolejne zakresy funkcjonalne (a przy okazji testować, szkolić i wspierać adaptację użytkowników). Dla obu stron atrakcyjne wydają się metodyki zwinne (AGILE), które są zaprzeczeniem tradycyjnych metod wdrożeniowych, przy których organizacja czekała całe miesiące na gotowe rozwiązanie.

 

6.    Nie wdrażaj po kosztach

Oszczędzanie na bieżących wydatkach i szukanie najtańszych rozwiązań to pułapka. Oczywistą potrzebę redukcji kosztów rozumie chyba każdy, niemniej w przypadku wdrożeń złożonych systemów tanio zazwyczaj oznacza kłopoty. Żadne oszczędności osiągnięte z tytułu strategii „róbmy po kosztach” nie zrównoważą późniejszych strat wynikających z nieefektywności systemu, niezbędnych poprawek, większego poziomu ryzyka operacyjnego i błędów. Pamiętaj, że usilne redukowanie kosztów negatywnie wpływa na pozostałe trzy czynniki sukcesu projektu: czas realizacji, ryzyko oraz jakość.

 

7.    Pamiętaj o elastyczności. Twoja firma nie działa w próżni, a rynek nigdy nie utrzymuje status quo

Jedną z częstych pułapek zespołów wdrożeniowych jest nadmierna koncentracja na tu i teraz. Oczywiście, ważne jest to, by użytkować system, który spełnia obecne oczekiwania. Jednak w przypadku ERP, który w firmie jest rdzeniem infrastruktury IT, niemniej ważne jest to, jaką funkcję będzie on pełnił za rok, dwa czy pięć lat. System musi być wpisany w strategię rozwoju firmy, a niekiedy wykraczać poza nią, dając przede wszystkim możliwości obsługi procesów biznesowych w przypadku ekspansji rynkowej, znacznego przyrostu przetwarzanych danych, rozwoju kanałów dystrybucji czy dywersyfikacji. Dlatego tak ważne jest zapewnienie firmie elastycznego środowiska, które utrzyma wydajność i zdolność wspierania biznesu w przypadku szybkiego jego rozwoju, a w przypadku redukcji firmy nie będzie nadmiarowe w stosunku do potrzeb i pozwoli np. zredukować koszty utrzymana rozwiązania. Elastyczność, jak i dopasowanie dostawcy do oczekiwań klienta w przypadku zmieniających się wymagań biznesowych, powinno się analizować na etapie wyboru systemu.

 

8.    Dokonuj roztropnych wyborów – patrz na doświadczenie i siłę dostawcy

Mając powyższe na uwadze nieco łatwiej jest powiedzieć: Wybieraj mądrze! Na etapie wyboru jednym z kluczowych aspektów pozabudżetowych jest doświadczenie dostawcy. Sprawdź, jakie i ile podobnych projektów dostawca zrealizował. Czy zapewni odpowiednie zasoby do realizacji projektu. Jakie ma warunki utrzymania systemu i jego rozwoju w przypadku ewolucji potrzeb. Czy dostawca jest firmą stabilną i czy oferowany przez niego system będzie w przyszłości rozwijany. Na jakich zasadach system jest aktualizowany pod kątem zmieniających się przepisów, systemów operacyjnych czy baz danych. W jaki sposób system można integrować z innymi rozwiązaniami. Ile czasu może trwać wdrożenie i jakie wsparcia merytoryczne można uzyskać w trakcie wdrożenia. W jaki sposób dokonana zostanie migracja danych do nowego rozwiązania. Jakie są możliwości definiowania opieki po wdrożeniu systemu. Wyjaśnienie wszystkich tych kwestii przed dokonaniem wyboru pozwoli zredukować ryzyko i zwiększy szanse na wdrożenie rozwiązania, które będzie wspierać całą firmę i wszystkich użytkowników. Doświadczenie i stabilny system Sage X3 pozwoli na bezproblemowe i bezpieczne wprowadzenie zmiany w firmie.

 

Więcej

2017-12-01

Aktualizacja starych wersji pod JPK VAT

Dlaczego klienci posiadający wersje Symfonii 1.0 lub Start 1.0 powinni zaktualizować swoje oprogramowanie.

Czy mając Symfonię 1.0 mogę generować JPK VAT?

Posiadacze programów:

  • Sage Symfonia Start 1.0 Mała Księgowość w wersji 2016.c (MKP 160)
  • Sage Symfonia 1.0 Finanse i Księgowość w wersji 2016.c (FKP 160)

Od lutego 2016 mogą generować obowiązkową strukturę JKP VAT ( i tylko ta strukturę).

Co się stanie od 1 stycznia 2018?

W dniu 13 października 2017 została ogłoszona przez Ministerstwo Finansów nową wersję struktury logicznej Jednolitego Pliku Kontrolnego dedykowanego dla ewidencji VAT - JPK_VAT (3)

Będzie to powodować że dotychczasowe struktury JPK_VAT (2), przy próbie wysłania nie będę odbierane przez bramką ministerstwa i będą zwracane z komunikatem błędu o nieprawidłowej strukturze.

 

Jak wysłać strukturę JPK_VAT?

Do wysyłania plików JPK_VAT każda firma potrzebuje certyfikatu kwalifikowanego lub profilu zaufanego (eG0). Pozwalają one potwierdzić tożsamość wysyłającego. 

Instrukcja generowania, sprawdzania i wysyłania JPK

Informacje o profilu zaufanym

Uwaga

  • Klienci powinni być informowani, że z programów Sage Symfonia 2.0 e-Deklaracje (składnik e-Box'a) nie ma obecnie możliwości podpisania JPK za pomocą ePUAP – profilu zaufanego lub danymi autoryzującymi.
  • Jedyna możliwość podpisania wygenerowanego pliku JPK to certyfikat kwalifikowany, który dodatkowo klient musi dokupić. Mamy wyraźne sygnały od klientów, że nie zostali o tym poinformowani pod czas zakupu Sage Symfonia 2.0 e-Deklaracje.
  • Będziemy przeprowadzać analizę, czy w naszych aplikacjach jest możliwe wprowadzanie podpisywania JPK za pomocą ePUAP – profilu zaufanego.
  • Dodatkowo Ministerstwo Finansów ma umożliwić podpisywanie JPK za pomocą danych autoryzujących, ale nie został jeszcze podany termin udostępnienia takiej możliwości. 

Wybrane zmiany w strukturze JPK dla ewidencji VAT - JPK_VAT (3)

Nagłówek

W dotychczas obowiązującej strukturze JPK_VAT (2) w elemencie CelZlozenia możliwe było wskazanie, czy plik składany jest po raz pierwszy poprzez wskazanie wartości „1”, czy też stanowi złożenie korekty przesyłanego uprzednio pliku poprzez wskazanie wartości „2”.

Zgodnie z nową strukturą pierwotne złożenie JPK będzie oznaczane w elemencie CelZlozenia wartością „0”. Poszczególne korekty JPK powinny być numerowane. Wartości od 1 do 999 będą oznaczały złożenie pierwszej i kolejnych korekt.

Resort Finansów wskazał również, że nie będzie przy tym możliwe przesłanie JPK_VAT, oznaczonych jako 0, 1, 2 itp., więcej niż jeden raz za dany okres (co wcześniej mogło się zdarzyć).

W strukturze JPK_VAT(3) wprowadzono nowy obowiązkowy element NazwaSystemu, który zgodnie z opisem tego elementu powinien zawierać nazwę systemu, z którego pochodzą dane.

Ponadto, w nowej wersji JPK_VAT w sekcji nagłówka zrezygnowano z elementów:

  • DomyslnyKodWaluty, oraz 
  • KodUrzedu.

Identyfikacja  podmiotu – Podmiot1

W nowej wersji struktury JPK_VAT (3) zmieniony został również zakres podawanych danych identyfikacyjnych podmiotu. Obligatoryjne pozostało podawanie wyłącznie: NIP (NIP) oraz nazwy składającego podmiotu (PelnaNazwa).

Ponadto, w strukturze JPK_VAT(3) pojawił się też dodatkowy, nieobowiązkowy element (Email). Pozostałe dane, np. dane adresowe, nie powinny znajdować się w plikach JPK_VAT(3). 

Zgodnie z wyjaśnieniami resortu finansów nieobowiązkowe pole zawierające adres e-mail ułatwić ma szybki kontakt z podatnikiem, kiedy administracja skarbowa znajdzie niezgodności w złożonym JPK_VAT.

Otrzymanie powiadomienia pozwoli przedsiębiorcom na korektę rozliczenia bez konsekwencji oraz bez potrzeby bezpośredniej wizyty w urzędzie skarbowym.

Więcej

2017-11-21

Ceny transferowe 2018

Zmiany w Polsce

Z dniem 9 października 2015 roku Sejm RP zdecydował o wprowadzeniu daleko idących zmian dotyczących dokumentacji podatkowej w zakresie transakcji zawieranych między podmiotami powiązanymi.

 

Zmiany do przepisów weszły w dwóch terminach:

  • od 1 stycznia 2016 r. objęły jedynie największych podatników (firmy i grupy kapitałowe o skonsolidowanych obrotach przekraczających 750 mln euro).
  • od 1 stycznia 2017 roku weszły w życie zmiany dla wszystkich innych przedsiębiorstw i będą dotyczyły transakcji występujących po tym terminie.

 

Nowa dokumentacja cen transferowych

Od 1 stycznia 2017 r. (dla większości podatników, poza największymi) obowiązują nowe, rozbudowane narzędzia weryfikacji stosowanych cen transferowych w postaci nowej dokumentacji cen transferowych. Najważniejszą, praktyczną konsekwencją braku posiadania dokumentacji cen transferowych jest i będzie możliwość stosowania karnej 50% stawki podatku dochodowego. Dokumentacja cen transferowych ma być na tyle obszerna i konkretna, by rynkowość cen na jej podstawie mogła być faktycznie zweryfikowana. Jej posiadanie jest obowiązkowe już 3 miesiące po zakończeniu roku podatkowego, a na wezwanie i przedstawienie jej przed organem podatkowym podatnik ma zaledwie 7 dni.

 

Zmiana definicji podmiotów powiązanych

Nowelizacja zwiększa poziom udziałów do 25%. W praktyce, próg 5% wydawał się mało racjonalny, a szczególnie nie odzwierciedlał faktycznych, silnych związków ekonomicznych. Kryterium kapitałowe nie jest jednak jedynym służącym do identyfikowania powiązań między podmiotami na gruncie cen transakcyjnych.

 

Stosowany powinien być szereg innych testów, które bazują na relacjach:

  • nadzorczych i kontrolnych (jeden podmiot sprawuje nadzór nad innym, np. poprzez udział w radzie nadzorczej)
  • zarządczych (firmy niepowiązane kapitałowo, ale o takim samym zarządzie)
  • pracowniczych
  • rodzinnych

 

Ustalenie obowiązku dokumentacyjnego

A. KRYTERIUM WIELKOŚCI PODMIOTU:

Obowiązek sporządzania dokumentacji – tj. to czy dany podmiot w ogóle musi sporządzić dokumentację, a jeśli tak to w jakim zakresie, uzależniony jest od wysokości osiąganych przychodów lub kosztów podatników w poprzednim roku podatkowym (obowiązuje od 2017, ale bazą na 2017 r. będą dane za 2016 rok):

  • do 2 mln euro – zwolnienie z obowiązku przygotowania dokumentacji cen transferowych;
  • pow. 2 mln euro – obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych (tzw. Local File)
  • pow. 10 mln euro – obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych, analiza danych porównawczych oraz informacja CIT-TP
  • pow. 20 mln euro – wszystkie powyżej plus dokumentacja tzw. Master file
  • pow. 750 mln euro – dokumentacja grupowa (CbCR) – obowiązek wprowadzony od 1 stycznia 2016 r.

 

B. KRYTERIUM WAŻNOŚCI TRANSAKCJI DLA PODATNIKA:

W nowym podejściu, obok kryterium wielkości podatnika, dodatkowo weryfikowana jest istotność danej transakcji dla danego podatnika (z punktu widzenia jego wielkości). Zamysłem władz skarbowych jest bowiem, co do zasady, weryfkowanie przede wszystkim transakcji, które są istotne z punktu widzenia skali podatnika.

 

W tym celu należy posłużyć się następującym algorytmem:

  • dla podatnika, którego przychody bądź koszty zamknęły się pomiędzy 2 milionami a 20 milionami euro – dokumentowane są transakcje lub zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekroczy w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 50 tysięcy euro powiększoną o 5 tysięcy euro za każdy 1 milion euro przychodu powyżej 2 milionów euro
  • dla podatnika, którego przychody bądź koszty zamknęły się pomiędzy 20 milionami euro a 100 milionami - są to transakcje lub zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekroczy w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 140 tysięcy euro powiększoną o 45 tysięcy euro za każde 10 milionów euro przychodu powyżej 20 milionów euro
  • dla podatnika, którego przychody bądź koszty przekroczyły kwotę 100 milionów euro – są to transakcje lub zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekroczy w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość 500 tysięcy euro.

 

Z jakich elementów powinna się składać?

Wielkość podmiotu (mEUR) 0-2 2-10 10-20 20-750 ponad 750
DCT z rajami podatkowymi TAK TAK TAK TAK TAK
Dokumentacja Local file   TAK TAK TAK TAK
Analiza danych porównawczych     TAK TAK TAK
Dokumentacja Master file       TAK TAK
CbCR         TAK

    

 

A. DOKUMENTACJA NA POZIOMIE LOKALNYM (TZW. LOCAL FILE)

Celem dokumentacji lokalnej będzie zobrazowanie z perspektywy krajowego podmiotu powiązanego, szczegółowych zależności (transakcji lub innych zdarzeń) istniejących w grupie.

 

Dokumentacja powinna obejmować:

  • rodzaj i przedmiot transakcji lub zdarzeń;
  • dane finansowe dotyczące transakcji lub zdarzeń;
  • identyfikację wszystkich zaangażowanych w nie podmiotów powiązanych;
  • opis przebiegu transakcji lub zdarzeń z uwzględnieniem funkcji podatnika, podmiotów powiązanych, zaangażowanych aktywów (także aktywów pozabilansowych), zasobów ludzkich oraz ryzyk;
  • metodologię i opis przyjętego sposobu kalkulacji wyników finansowych podatnika wraz z uzasadnieniem ich wyboru, w tym algorytm kalkulacji rozliczeń dotyczących tych transakcji lub zdarzeń wraz ze sposobem wyliczenia wartości rozliczeń wpływających na wynik finansowy podatnika.

 

Osobnym i nowym elementem, którego wymaga ustawodawca jest analiza porównawcza, czyli tzw. benchmark. Ma on umożliwić ustalenie, czy przyjęte ceny transakcyjne pomiędzy podmiotami powiązanymi mogłyby zastosować podmioty niezależne. Taka analiza powinna więc zawierać analizę danych podmiotów niezależnych, które zostały uznane za porównywalne do warunków ustalonych w transakcjach lub innych zdarzeniach.

 

Do dokumentacji należy dołączyć także szczegółową analizę:

  • sytuacji biznesowej podmiotu uwzględniającą informacje na temat stanu jego finansów,
  • struktury organizacyjnej,
  • charakterystyki działalności,
  • otoczenia konkurencyjnego i realizowanej strategii, w tym wszystkich przeniesień,
  • zdarzeń i transakcji między podmiotami powiązanymi, które miały wpływ na wysokość poniesionej straty lub osiągniętego dochodu.

 

B. DOKUMENTACJA NA POZIOMIE GRUPY (TZW. MASTER FILE)

Dokumentacja obejmować powinna: 

  • identyfikację podmiotu powiązanego, który sporządził informacje o grupie podmiotów powiązanych wraz z datą złożenia przez niego rocznego zeznania podatkowego,
  • opis struktury grupy podmiotów powiązanych,
  • politykę wyznaczenia cen transakcyjnych realizowaną w grupie,
  • opis jej (tj. grupy) działalności,
  • opis wszystkich istotnych wartości niematerialnych przez nią posiadanych,
  • opis sytuacji finansowej zawierający sprawozdanie skonsolidowane podmiotów powiązanych tworzących grupę,
  • opis zawartych porozumień w sprawach podatku dochodowego z administracjami innych państw, w szczególności jednostronnych uprzednich porozumień cenowych.

 

Terminy i odpowiedzialność

Obowiązek ten będzie powstawał w terminie złożenia deklaracji rocznej CIT, a jego przestrzeganie będzie rygorystycznie egzekwowane od osób, które są odpowiedzialne w spółce za dopełnienie obowiązków podatkowych. Tym samym brak sporządzenia dokumentacji za danym rok w terminie lub sporządzenie jej w sposób nieprawidłowy czy niepełny może powodować konsekwencje na gruncie przepisów karnoskarbowych i wiązać się z wysoką grzywną.

 

Nowe obowiązki związane ze sporządzaniem analiz porównawczych

Analiza porównawcza jest bardzo zaawansowanym narzędziem, które do tej pory nie było wymagane w Polsce (poza rzadko stosowanym narzędziem tzw. „porozumień cenowych”) i było stosowane raczej rzadko (oczywiście podatnik zawsze mógł stworzyć takie narzędzie, ale raczej nie było to powszechną praktyką). W Polsce taki obowiązek został wprowadzony dla przedsiębiorstw o obrotach powyżej 10 mln euro rocznie już od 2017 r.

 

Nie czekaj do ostatniej chwili!

Wydaje się, że wciąż mamy sporo czasu na przygotowanie się do tych zmian. W naszej ocenie jednak teraz jest właściwy moment na rozpoczęcie przygotowań – dlaczego? Procesy cen transferowych w organizacjach cechują się niejednokrotnie pewną bezwładnością, a nie wszystkie decyzje mogą być podjęte „od ręki”, bez wcześniejszych analiz. Jednocześnie wydaje się, że proces zarządzania obszarem cen transferowych powinien rozpocząć się od zweryfikowania i zabezpieczenia wcześniejszych lat podatkowych.

Więcej
Please wait